Μάρθα Βούρτση: Η αδιαμφισβήτητη «βασίλισσα του μελό», η διαδρομή των 49 ταινιών και η επιλογή της απομόνωσης

Η ηθοποιός που ταυτίστηκε όσο καμία άλλη με τους συγκινησιακά φορτισμένους ρόλους και το δράμα στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο, άφησε το δικό της ξεχωριστό αποτύπωμα στην εγχώρια τέχνη.

Τα πρώτα χρόνια και το καλλιτεχνικό υπόβαθρο

Γεννημένη στην Αθήνα στις 12 Οκτωβρίου 1937, η Μάρθα Βούρτση μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον γεμάτο τέχνη, καθώς η μητέρα της ασχολούνταν με τη ζωγραφική, ενώ ο πατέρας της, Μιχάλης Βούρτσης, ήταν μαέστρος και εκ των συνιδρυτών της Εθνικής Λυρικής Σκηνής το 1942.
Ρωσική καταγωγή: Η οικογένειά της είχε μετοικήσει στην Ελλάδα από την Οδησσό, ανατρέφοντάς την με αυστηρές ρωσικές αρχές.

Σπουδές: Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του «Θεάτρου Τέχνης», συνδυάζοντας την υποκριτική με παράλληλες μουσικές σπουδές.

Η ταύτιση με το «μελό» και η καταξίωση

Η καριέρα της σφραγίστηκε τη δεκαετία του ’60 μέσα από τις ερμηνείες της σε δραματικές ταινίες εποχής. Οι υποκριτικές της δυνατότητες ως αδικημένης και βασανισμένης γυναίκας —συχνά στο πλευρό του Νίκου Ξανθόπουλου— την έκαναν ιδιαίτερα αγαπητή στα λαϊκά στρώματα, τα οποία χαριτολογώντας της έδωσαν το προσωνύμιο «Μάρθα Κλάψα».

Εμβληματικές ταινίες: Πρωταγωνίστησε σε κλασικά δράματα όπως «Αυτή που δε λύγισε», «Είναι μεγάλος ο καημός», «Απόκληροι της κοινωνίας», «Καρδιά μου πάψε να πονάς» και «Με πόνο και με δάκρυα».

Αναγνώριση: Παρά το γεγονός ότι ορισμένες παραγωγές θεωρήθηκαν χαμηλού προϋπολογισμού, το υποκριτικό της ταλέντο ήταν αδιαμφισβήτητο. Το 1962, η Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου (ΕΚΚΑ) της απένειμε το βραβείο Β’ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία «Προδομένη Αγάπη».

Το τραγούδι, ο κινηματογράφος και η τηλεόραση

Εκτός από την υποκριτική, η Μάρθα Βούρτση διέθετε σπουδαία φωνή, με αποτέλεσμα να ερμηνεύσει τραγούδια σπουδαίων συνθετών, όπως οι Μίμης Πλέσσας, Απόστολος Καλδάρας, Βασίλης Τσιτσάνης και Γιώργος Ζαμπέτας.

Συνολική φιλμογραφία: Συμμετείχε σε 49 κινηματογραφικές ταινίες. Μάλιστα, τις πέντε εξ αυτών τις أنتγειρε η ίδια μέσω της εταιρείας «Μάρθα Φιλμ», που ίδρυσε το 1966 με τον σύζυγό της.

Κωμικοί ρόλοι: Έκανε μικρές εμφανίσεις και σε κωμωδίες, όπως «Τα κίτρινα γάντια», «Ο άντρας της γυναίκας μου», «Το πιθάρι» και «Ο παράς κι ο φουκαράς».

Τηλεοπτική πορεία: Αφού εγκατέλειψε το σινεμά το 1970 για να αφοσιωθεί στο θέατρο, εμφανίστηκε αργότερα σε τηλεοπτικές παραγωγές όπως η «Οδός Ανθέων», «Η Ελίζα και οι άλλοι», «Επτά θανάσιμες πεθερές», ενώ έκλεισε την τηλεοπτική της διαδρομή με τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στην «Πολυκατοικία».

Η σημερινή ζωή και η επιλογή της σιωπής

Μετά την ολοκλήρωση της τηλεοπτικής της παρουσίας, η ηθοποιός αποσύρθηκε πλήρως από τα καλλιτεχνικά δρώμενα.

Καθημερινότητα: Περνά τον χρόνο της στο σπίτι, διαβάζοντας βιβλία, ακούγοντας μουσική και παρακολουθώντας τις ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Παράλληλα, ενημερώνεται για τις εξελίξεις, αξιοποιώντας πλέον και το διαδίκτυο.

Προσωπική ζωή: Ήταν παντρεμένη με τον στιχουργό Ξενοφώντα Φιλέρη. Από το 2014, όταν εκείνος έφυγε από τη ζωή, ζει μόνη της.

Η στάση της απέναντι στα πράγματα: Η ίδια έχει εκφράσει την αποστασιοποίησή της από τον δημόσιο λόγο και τη σύγχρονη πραγματικότητα, δηλώνοντας κουρασμένη από την ανούσια πολυλογία και τις σκοπιμότητες των ανθρώπων.