Nikos Antonakopoulos

Για δεκαετίες, το μοντέλο της δημόσιας υγείας βασιζόταν στην έννοια του «μέσου όρου». Τα φάρμακα σχεδιάζονταν για τον μέσο ασθενή, οι δίαιτες βασίζονταν σε

Στις αρχές του 21ου αιώνα, η μοναξιά αντιμετωπιζόταν σχεδόν αποκλειστικά ως ένα βαθύτατα προσωπικό, υπαρξιακό ή, στην καλύτερη περίπτωση, ψυχολογικό ζήτημα.

Για περισσότερο από έναν αιώνα, η πορεία προς την οικονομική ασφάλεια, την κοινωνική καταξίωση και την επαγγελματική ανέλιξη ακολουθούσε μια αυστηρά

Για περισσότερο από έναν αιώνα, η παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα καθοριζόταν από την πρόσβαση στα ορυκτά καύσιμα. Ο έλεγχος των κοιτασμάτων πετρελαίου

Για το μεγαλύτερο μέρος του 20ού αιώνα, η ιδιοκατοίκηση αποτελούσε τον ακρογωνιαίο λίθο του λεγόμενου «οικονομικού ονείρου» της μεσαίας τάξης, τόσο στη Δύση όσο

Για δεκαετίες, η σχέση της Ελλάδας με τη θάλασσα, πέρα από την ποντοπόρο ναυτιλία, μεταφραζόταν οικονομικά με έναν πολύ συγκεκριμένο, παραδοσιακό τρόπο:

Για δεκαετίες, η ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας γράφτηκε με όρους ασταμάτητης αστυφιλίας. Η Αθήνα και, σε δεύτερο βαθμό, η Θεσσαλονίκη μετατράπηκαν σε γιγαντιαίους

Για πολλά χρόνια, η έννοια της αυτοφροντίδας (self-care) ήταν συνδεδεμένη με εφήμερες απολαύσεις: ένα ακριβό μασάζ το Σαββατοκύριακο, μια μέρα σε ένα σπα ή η

Για περισσότερα από είκοσι χρόνια, ο τρόπος ζωής μας καθοριζόταν από την κουλτούρα της υπερκατανάλωσης, της ταχύτητας και της διαρκούς

Για γενιές, η ιατρική επιστήμη λειτουργούσε με βάση έναν εμπειρικό κανόνα: «ένα μέγεθος ταιριάζει σε όλους» (one-size-fits-all). Όταν δέκα άνθρωποι